Złotokap (łac. Laburnum anagyroides) jest jednym z najbardziej okazałych krzewów. Okryty kaskadą długich kiści złocistych kwiatów wygląda niezwykle efektownie. Nazywany bywa "złotym deszczem" - wystarczy tylko zobaczyc go w czasie kwitnienia aby zrozumieć dlaczego.
Jest to krzew wysoki - osiąga nawet 4 m, niekiedy tworzy drzewo z niskim pniem. Liście ma trójlistkowe (podobne do koniczyny) ale pojedyncze listki mają eliptyczny kształt i długość dochodzącą do 5 cm. Młode listki są pokryte gęstymi włoskami, później stają się gładkie, ciemnozielone. Największą ozdobę tego krzewu stanowią oczywiście długie grona kwiatów przypominających do złudzenia kwiaty robinii białej (akacji), lecz złotożółtych. W przypadku złotokapu zwyczajnego grona kwiatowe mają długość około 20 cm, z kolei u mieszańca - złotokapu Waterera, dochodzą do 40 cm, mają kwiaty gęściej osadzone, lekko pachnące i jeszcze obficiej pokrywają krzewy. Oba gatunki kwitną pod koniec maja i w pierwszej połowie czerwca. Po przekwitnieniu zawiązują się strąki, zawierające nasiona, które są silnie trujące.
Złotokap może być ozdobą każdego ogrodu. Ze względu na swoje rozmiary nie nadaje się jednak do bardzo małych ogródków. Pięknie prezentuje się na tle trawnika, umieszczony tak, aby go można było podziwiać z conajmniej dwóch lub trzech stron. Można go też posadzić przed domem choć należy pamietać, że dorosłe rośliny osiągają duże rozmiary i mogą zasłaniać okna.Wymagania glebowe złotokapu są dość duże: najlepiej rośnie na żyznej, przepuszczalnej, lecz dość wilgotnej. Na uboższych glebach konieczne jest obfite nawożenie nawet co 3 lata, a w latach niestosowania nawożenia wykonujemy wapnowanie. Krzewy złotokapu nieźle znoszą krótkotrwałą suszę. W miarę możliwości należy wybrać dla niego stanowisko nasłonecznione, gdyż w zacienionych słabo kwitnie.
Złotokap dobrze znosi polskie zimy, chociaż wyraźnie widać, że na południu Polski osiąga większe rozmiary.
Zasady cięcia obowiązują takie jak dla krzewów II grupy, jednakże powinno się ono organiczać głównie do prześwietlania, ponieważ nadmiernym skracaniem pędów można pozbawić krzew kwiatów. Zaleca się także usuwać przekwitłe kwiatostany, aby nie dopuszczać do zawiązywania się strąków które trochę szpecą krzew.