Rokitnik pospolity (Hippophae rhamnoides) to krzew wyjątkowo ceniony przez właścicieli ogrodów. Najważniejszym powodem jest oczywiście jego atrakcyjny wygląd (również zimową porą) ale również właściwości smakowe i zdrowotne jego owoców. Owoce rokitnika zawierają bowiem bardzo duże ilości witaminy C, która jak wiemy, jest najważniejszą witaminą wzmacniającą nasz system odpornościowy.
Rokitnik jest krzewem dużym - zwykle osiąga wysokość 3 metrów albo i więcej. Ma szare pędy, które są dość gęsto pokryte ostrymi cierniami. Liście błyszczące, podłużne, przypominają liście wierzby, lecz są nieco krótsze i znacznie węższe, barwy szarozielonej. Rokitnik kwitnie w kwietniu, niezbyt okazale - kwiaty są drobne, koloru żółtego, pojawiają się zanim rozwiną się liście. Atrakcyjny wygląd rokitnik zawdzięcza jednak owocom - drobnym (wielkości jarzębiny), pomarańczowym z lekko srebrzystym nalotem. Owocujące pędy są nimi "oblepione" w takiej ilości, że powoduje to ich wygięcie. Owoce dojrzewają we wrześniu i nie opadają przez całą zimę, przepięknie ozdabiając krzew.
Decydując się na posadzenie w ogrodzie, musimy pamiętać, że rokitnik jest gatunkiem rozdzielnopłciowym (dwupiennym), tzn. jedne rośliny mają tylko kwiaty żeńskie (słupkowe), a inne - kwiaty męskie (pręcikowe). Owocują tylko krzewy żeńskie ale niezbędna jest obecność w pobliżu egzemplarza męskiego - jest to strategia wykształcona przez miliony lat ewolucji, mająca na celu unikanie samozapylenia a przez to degeneracji gatunku. Dla hodowców jest to jednak kłopotliwa cecha bo wymaga posadzenia w pobliżu conajmniej 2 krzewów tego gatunku a dotatkowym utrudnieniem jest to, że "płeć" można odróżnić dopiero wówczas, gdy mają 3 lata, po wyraźnie mniejszych i mniej licznych pączkach kwiatowych. Biorąc to pod uwagę jak i fakt że pojedyńczy krzew osiąga duże rozmiary a także wydaje odrosty pojawiające się dość daleko od krzewu, sadzenie rokitnika w małym ogrodzie nie jest dobrym pomysłem. Jeśli jednak dysponujemy odpowiednio dużą przestrzenią w ogrodzie na prawdę warto wprowadzić tam ten gatunek. Nadaje się także na nieformowane żywopłoty - sadzimy go wtedy w odległości ok. 1 metra od siebie.
Rokitnik ma niewielkie wymagania glebowe. Dobrze rośnie na suchych glebach, piaszczystych - można go spotkać nawet na nadbałtyckich wydmach. Dobrze znosi także zanieczyszczone powietrze dużych miast. Warto o tym pamiętać zakładając ogród na terenach przemysłowych albo przy letnim domku na jałowych terenach lub nieużytkach. Znosi bez szkody nawet duży mróz, ale trzeba mu zapewnić miejsce nasłonecznione. Rokitnika nie powinno się przycinać, gdyż źle to znosi. Wystarczy usuwanie suchych pędów.
Jak już wcześniej wspomniano, owoce rokitnika są bardzo wartościowym źródłem witaminy C. Można z nich przyrządzać dżemy, soki i galaretki, a także dodawać do innych przetworów. Ponieważ pod wpływem wysokiej temperatury witamina C ulega rozkładowi warto utrwalać owoce na surowo przy pomocy cukru aby nie niszczyć ich wartości odżywczych.