Forsycja

Forsycja (Forsythia spp.) - to jeden z najbardziej lubianych krzewów, gdyż kwitnie wczesną wiosną, gdy inne gatunki dopiero zaczynają się zielenić, i okrywa się masą złotożółtych, dzwoneczkowatych kwiatów rozjaśniając szare jeszcze otoczenie. Liście zaczynają się rozwijać dopiero po przekwitnieniu. Gałązki forsycji ścięte w pełni zimy i wstawione do wody rozwijają pączki w temperaturze pokojowej: w styczniu po 3-4 tygodniach, w lutym - po 2-3, a później - jeszcze szybciej, zdobiąc nasze mieszkania.

Forsycje najlepiej rosną na żyznych, niezbyt ciężkich, dość wilgotnych glebach. Na zimnych gliniastych glebach łatwiej przemarzają i chorują (na gałęziach tworzą się chropowate narośle). Na suszę reagują silnym więdnięciem i zwisaniem liści; krzewy trzeba wówczas podlać. Nie mają natomiast dużych wymagań co do światła, choć lepiej kwitną w miejscach nasłonecznionych. Doskonale znoszą warunki miejskie, toteż zrosły się z krajobrazem zurbanizowanym. Mają opinię średnio wytrzymałych na mróz i mogą rosnąć bezpiecznie w zachodniej części kraju oraz w cieplejszych okolicach Polski środkowej i południowej. Jednakże rzadko ulegają uszkodzeniom w zimie, zwłaszcza że rosną zwykle wśród domów, w osłoniętych miejscach. Stosunkowo najczęściej przemarzają pączki kwiatowe. Ponadto poszczególne gatunki różnią się wytrzymałością na mróz i można wybrać odpowiedni dla danego klimatu miejscowego.

Wszystkie forsycje przycina się według metody: cięcie krzewów ||-giej grupy. Jednakże cięcie regulujące wysokość, zgodnie z tą metodą przeprowadzane po przekwitnieniu, najlepiej wykonywać w drugiej połowie zimy, aby odcięte gałązki można było użyć do pędzenia. Co parę lat warto przeprowadzić cięcie odmładzające, zwłaszcza po surowych zimach. Główne znaczenie mają trzy następujące gatunki:

Forsycja pośrednia
Forsycja zwisła
Forsycja koreańska
Forsycja koreańska