Do rodzaju gaulteria (łac. Gaultheria) należy około 120 gatunków występujących w Ameryce Północnej i Południowej, w Indiach Zachodnich, Japonii, Australii, Nowej Zelandii i na Tasmanii. Są to przeważnie niskie i szeroko rozrastające się krzewinki. W Polsce, jak dotychczas, uprawiane są rzadko, lecz ze względu na oryginalny wygląd i wartości dekoracyjne zasługują na uwagę.
Gaulterie wymagają gleb piaszczysto-próchnicznych, równomiernie wilgotnych i kwaśnych, stanowisk półcienistych do cienistych. Dzięki płożącym się pędom nadziemnym i rozłogom podziemnym rozrastają się silnie, tworząc gęste kobierce. Gaulterię Miąuela i rozesłaną sadzi się w liczbie 10-15 roślin na 1 m², a gaulterię shalon - w liczbie 6-10. Krzewinki te nadają się przede wszystkim do ogrodów specjalnych, np. zimozielonych lub skalnych, do alpinariów, czy też do obsadzania murków kwiatowych. Ze względu na niewielkie wymiary polecane są właśnie do ogrodów przydomowych. Są wartościowymi roślinami okrywowymi. Sadzi się je na pierwszym planie przed krzewami wyższymi. Dobrze znoszą warunki panujące w miastach oraz terenach uprzemysłowionych.
Rozmnażać można gaulterie z odkładów, sadzonek i z nasion (owoce nie zawsze dojrzewają).
Gaulteria Miquela