Cytryniec chiński (łacińska nazwa - Schizandria chinensis) nie jest w Polsce często spotykanym gatunkiem. Rośnie głównie w ogrodach botanicznych oraz parkach dendrologicznych. W ostatnich czasach na szczęście zainteresowały się nim niektóre szkółki i z powodzeniem go rozmnażają. Może więc w niedalekiej przyszłości trafi do szerszej grupy hodowców.
Co w nim takiego szczególnego ? Przede wszystkim, na zainteresowanie zasługuje ze względu na fakt, że rodzi jadalne owoce, charakteryzujące się dużą zawartością witaminy C.
Jest to pnącze osiągające znaczną wysokość - do 8 metrów. Jego pędy owijają się wokół podpory. Wydzielają charakterystyczną woń, podobną do zapachu cytryny. Liście kształtu eliptycznego (ew. owalne) mają zaostrzone końcówki. Są dość duże (8-14 cm długości, 3-8 cm szerokości, grube), żywo zielone. Powierznie mają gładką i błyszczącą. Kwiaty, niezbyt okazałe, bladoróżowe ale o przyjemnym zapachu. Pojawiają się pod koniec maja i w pierwszej dekadzie czerwca.
Owoce mają kształt niewielkich kuleczek, zebranych w ok. 10-centymetrowej wielkości grona. Są bardzo aromatyczne i soczyste. Dojrzałe zabarwiają się na intensywny czerwony kolor. Nazwa tej rośliny sugeruje jakiś związek z cytryną. Nie chodzi tutaj bynajmniej o pokrewieństwo gatunkowe. Chodzi własnie o owoce, które smakiem przypominają cytryny (ale są nieco cierpkie i mają delikatny, żywiczny posmak). W naszych warunkach dojrzewają na przełomie sierpnia i września.
Ojczyzną tego gatunku są Chiny, gdzie cytryniec jest powszechnie uprawiany. Istnieje tam też rynek owoców cytryńca, które są bardzo cenione i sprzedawane w postaci świeżej, suszonej oraz jako przetwory (dodawane do innych potraw i herbaty).
Cytryniec bywa stosowany do okrywania ogrodzeń, pergoli i trejaży. Jak wcześniej wspomniano, owija się on wokół podpór choć nie zawsze skutecznie - wymaga wtedy przywiązywania.
Cytryniec jest rośliną dobrze znoszącą zarówno mróz w zimie jak i suszę w lecie. Nie wymaga okrywania w zimie (co jest w przypadku pnączy szczególnie trudne). Ma niskie wymagania glebowe - dobrze rośnie nawet na ubogich, piaszczysto-gliniastych glebach.