Kalmia wielkolistna (łac. Kalmia latifolia) jest krzewem osiągającym wysokość 1-4 m. Liście ma eliptyczne, długości 5-10 cm i szerokości 1-4 cm, skórzaste i twarde, z wierzchu ciemnozielone o niebieskawym odcieniu. Oryginalną budowę mają kwiaty. Korona jest zrosłopłatkowa (z 5 płatków), o kształcie talerzykowatym, z charakterystycznymi małymi kieszonkowatymi uwypukleniami na zewnątrz, średnicy 2-2,5 cm. Kwiaty mają najczęściej barwę różową, ale. znane są odmiany o kwiatach białych, czerwonych i karmazynowych. Zebrane są po 40-50 w szczytowe lub boczne baldachogroniaste kwiatostany. Kwitnie na przełomie maja-czerwca lub w czerwcu. Owoce - torebki z utrzymującą się długo szyjką słupka dojrzewają w październiku-listopadzie i przez przeszło rok pozostają na roślinach (trudno opadają).
W stanie naturalnym występuje we wschodniej części Ameryki Północnej. W uprawie znajduje się od 1734 r.
Wymaga gleb próchnicznych, dobrze uwilgotnionych i kwaśnych, o pH 4,0-5,5 oraz stanowisk półcienistych. Na Dolnym Śląsku zimuje bez specjalnego zabezpieczenia, natomiast w rejonach chłodniejszych wskazane jest okrywanie krzewów.
Najładniej wygląda w grupach jednogatunkowych lub w zestawieniu z innymi krzewami zimozielonymi. Powinna być sadzona na pierwszym planie grup, gdyż rośniepowoli. Ze względu na powolny wzrost przydatna jest do uprawy w ogrodach przydomowych. Znosi dość dobrze zanieczyszczone powietrze, między innymi dwutlenkiem siarki. Krzew dość trudny do nabycia.
Kalmia wąskolistna